Gökbilimci William Herschel'in Uranüs'ü nasıl keşfetdiğini anlatıyor: " Gemini takımyıldızı civarındaki yıldızlara bakarken, diğerlerinden daha büyük olan bir tane gördüm. Bu beklenmedik görüntü karşısında onu, Gemini takımyıldızındaki yıldızlarla ve Auriga ile Gemini arasındaki küçük yıldızla kıyasladım, sonuçta hepsinden daha büyük olduğunu gördüm. Bu durumda onun bir kuyruklu yıldız olduğu sonucuna vardım." . Şüphesiz bu buluş Güneş sistemi araştırmalarını hızlandırmıştır.

Güneş sisteminin derinliklerinde,Uranüs’ün 1,6 milyar kilometre ötesinde dev gezegenlerin sonuncusu olan Neptün bulunur. Neptünlü gökbilimciler -tabi eğer varlarsa- Dünya hakkında hiçbir şey bilmiyor olmalılar. Ama çok gariptirki Dünyalı gökbilimciler daha onu gözlemlememişken bile varlığından haberdarlardı. Uranüs gezegeninin hareketlerindeki düzensizlik daha dış yörüngedeki başka bir gezegenin çekim etkisini akıllara getiriyordu.

Plüto’un durumu hala bir bilmece. Gezegene benzemiyor; normal bir asteroid de değil; gezegenimsi olduğundan da emin değiliz. Yirmi birinci yüzyıl içinde onu yakından inceleme imkânımız olacak. Gönderilmesi düşünülen sondanın planları hazır, ancak ne zaman yola çıkacağını henüz bilmiyoruz. Plüto’un hayal edebileceğimiz en yalnız ve ıssız dünya olması muhtemel ama yinede görülmeye değer olduğundan hiç kuşkum yok. Fotoğrafta uydusu Charon ile görülüyor.

Gezegenimizden hacmen yaklaşık 1000 kez büyük olan dev gezegen Jüpiter'in pek çok uydusu vardır. Bu uydulardan bazıları Plüto'dan daha büyük olmakla beraber Jüpiter'in yanında minicik kalırlar. Bu fotoğrafta görülen Ganymed uydusu ne kadar ufak kaldıklarının kanıtıdır. 4 adet uydusu amatör teleskoplar yardımıyla rahatlıkla görülebilir. Hatta bir gecelik gözlemin ardından uyduların Jüpiterle sergiledikleri örtülmeler ve transit geçişler görülebilir. Uygun zamanlarda, jüpiter'in büyük kırmızı lekesi görülmeye değerdir.

Jüpiter'in 4 büyük uydusundan biri olan IO sergilediği volkanik faaliyetlerle ilgi çeker. Dünya'nın ilk zamanlarında gerçekleşen türden büyük tektonik hareketler gözlenmesi nedeniyle , IO'nun ilerde yaşanabilir olacağı konusunda teoriler üretilmiştir.Fotoğrafta görülen ikinci nokta, Jüpiter üzerindeki gölgesidir.

Küçük teleskoplar ve dürbünler ile yuvarlak şekli kolayca görülebilir. Orta boy teleskoplar ile atmosferindeki bantlar ve "büyük kırmızı leke" (Dünya'ya dönük olduğunda) ayırt edilebilir. Ekvator bölgesi kutup bölgelerine göre daha hızlı dönmektedir. Bunun sonucu olarak gaz yapıdaki gezegen'in sabit bir yüzey şekli yoktur.

Dünya'dan gözlem yapıldığında sadece iç gezegenler ve Ay evre gösterir. Diğer gezegenler disk yapılarını korurlar. Fakat daha dışardan gözlem yapılırsa gezegenlerin tamamının evre gösterdiği görülür. Fotoğraf Jüpiter'in yakınından geçerken Cassini uzay aracı ile alınmıştır. Aydınlık tarafa bakarak Güneşin o andaki konumu tahmin edilebilir.

Dev gezegenin çekim gücü altında hızlı bir şekilde dönen uydulardan birisi.Jüpiter'in iyi bilinen uyduları 16 tanedir. Metis, Adrastea, Amalthea, Thebe, Io, Europa, Ganymede, Callisto, Leda, Himalia, Lysithea, Elara, Ananke, Carme, Pasiphae, Sinope . Ayrıca yeni bulunan pek çok ufak uydusuda bulunmaktadır.